کهنه بیرون کن گرت میل نویست

 

یوسف حسنی تو ، این عالم چو چاه

وین رسن صبر است از امر اله

حمد لله کاین رسن آویختند

فضل و رحمت را بهم آمیختند

در رسن زن دست و بیرون رو  زچاه

تا  ببینمی  بارگاه  پــادشاه !

تا ببینی عالم جان جــــدید !

عالمی  بس آشکار و بس پدیـــد ! 

 

این عالم = محیط مجازی درون ، نفس، شخصیت،هویت فکری ،کهنگی ، Ego

رسن = طناب اتصال ، صبــر

صبر = ماندن ، ماندن درونی ، ماندن درونی بی هیچ انتظار