ستیزه و شَک

 

 

"ستیزه و شَک" دو روی یک سکه اند.

هیچوقت از هم جدا نیستند .

این یک لِم بسیار مفید است .

ما میتوانیم این دو رو را در خودمان ببینیم .

حتی اگر یک روی آن را نبینیم روی دیگر را حتما می بینیم .

مثلا اگر شَک را نبینیم مطمعا ً ستیزه را در خود می بینیم .

.

ورای این سکه

 زیبا ، زیبایی ، تراوت ، تازگی ، دین ، دوستی ، صلح  پیدا و چون رود جاریست .

حتما بغل دستی خودمان را از سکه ی "ستیزه و شَک" خبردار کنیم .

.

هين دريچه سوى يوسف باز کن * وز شكافش فرجه اى آغاز کن

     کيميا دارى دواى پوست کن  * دشمنان را زين صناعت دوست کن

 چون شدى زيبا بدان زيبا رسی  *  که رهاند روح را از بی کسى