در ماده زمان محرز است .

کمال ماده عقل است (رقیق و جاری اما ماده ) که زمان نیز در آن محرز است .

و نشانه ی بارز آن "اکل و ماکول (خورنده و خورده شده)" در انواع ماده می باشد .

جماد جمادی را

گیاه گیاهی را

حیوان حیوانی را

و

فکر فکری را می خورد.

آخر زمان ، نکته ی پایان زمان (جفت ماده)  پایان خورنده ها : بله  و خیر ، جمع و تفریق ،

صفر و یک ... که پایان و مرز آن در اندیشه محرز و خاتم است . و در باطن (درون) فقط حادث است .

سقوط زمان ، ظهور همه جا همه چیز آنی(دَم) . هوشیاری فوق العاده یگانه ،  به مثال فضا .